هدف مقاله حاضر بررسی کتاب کشف الاسرار روزبهان بقلی شیرازی (متوفی 522 ه. ق) از منظر اسطوره ای است. الیاده بر آن است که یادآوری و بازنمایی وقایع ازلی و زندگی کردن با اسطوره ها تجربه ای دینی است؛ زیرا شخص وقایع مهم اساطیری را دوباره تکرار و بازنمایی می کند و دوباره شاهد و ناظر اعمال خلاق و آفریننده موجودات فوق طبیعی می شود. شخص در زمانی ازلی قرار می گیرد، زمانی مقدس و در مکانی مقدس با شخصیت های مقدس دیدار می کند. در این پژوهش برآنیم تا نشان دهیم که کتاب کشف الاسرار روزبهان بقلی شیرازی، روایتی خودنوشت از تجربه های عارفی است که زمان و مکان را درمی نوردد و با تکرار وقایعی چون گذر از دریا و کوه و بیابان، دیدار با اولیا و انبیا و فرشتگان و در نهایت خود خدا، با تجربه مرحله مرگ و نوزایی به ازدواج مقدس نائل می آید. در این طریق بسیاری از تجربه های روحانی پیامبران، چون معراج را دوباره تکرار می کند. در این نوشتار تحلیل متن زندگی نامه خودنوشت روزبهان از منظر نقد اسطوره ای و با تکیه بر آرای میرچا الیاده و نظریه تکرار اساطیری وی صورت می گیرد.

به باور صورت گرایان تکرارهای کلامی و نحوه حضور آنها در ساختمان شعر، فرم هنری و زیبایی شناسیک متون شعری را به وجود می آورد که در برجسته سازی کلام تاثیر به سزایی دارد. در متون ادبی انتخاب واژگان مناسب، نوع چینش آنها در ساختمان جمله، چگونگی ارتباط واژگان با یکدیگر در ساختار کلام، توجه به آواها و موسیقی نهفته در حروف تشکیل دهنده آنها می تواند در ایجاد موسیقی و خلق فضای آهنگین در متون ادبی تاثیرگذار باشد. تکرار در شعر نو عربی فرم و ساختار خاص خود را داراست و در سطوح مختلف کلامی از جمله تکرار حروف، واژگان، جملات و مقاطع نمود یافته است. نحوه حضور و چگونگی قرار گرفتن این گونه از تکرارها در بافت قصیده اشکال مختلفی از ساختارهای تکرار موسوم به تکرار هندسی را در معماری قصیده به وجود می آورد که ارتباط محکمی با مضمون شعر و تجربه شعری شاعر دارد و رکن مهمی در پیدایی توازن آوایی و نظم آهنگ کلام به حساب می آید. در مقاله حاضر با روش توصیفی-تحلیلی به بررسی انواع تکرارهای هندسی در شعر امل دنقل پرداخته شده است. در شعر دنقل انواع تکرارهای کلامی آگاهانه، فنی و با اغراض مشخصی از سوی شاعر صورت گرفته به گونه ای که انسجام ساختاری و معنایی قصیده های دنقل تا حد زیادی مرهون تکرارهای هندسی است. تکرار در شعر دنقل با هدف گسترش معنا، تاکید و تثبیت پیام در ذهن مخاطب، تصویرسازی و برجسته کردن مفاهیم مورد نظر شاعر صورت گرفته است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

اساسی ترین شرط موفقیت در بیشتر ورزش های تیمی اجراهای انفجاری است. به همین دلیل دانشمندان علوم ورزشی معتقدند که توانایی اجرای فعالیت های تناوبی شدید با بازیافت کوتاه مدت و حداقل افت سرعت در ورزش هایی چون فوتبال با ماهیتی تناوبی از اهمیت بالایی برخوردار است. هدف اصلی این مطالعه تعیین رابطه بین توان هوازی با توانایی تکرارهای سرعتی در فوتبالیست های جوان نخبه بود. بدین منظور تعداد 23 نفر با میانگین قد 175.21±4.43 سانتی متر، وزن 68.30±5.25 کیلوگرم، سن 17.52±0.73 سال و حداکثر اکسیژن مصرفی 49.67±3.86 میلی لیتر / کیلوگرم / دقیقه از بین 6 تیم لیگ دسته اول جوانان شهر تهران که به قید قرعه و به صورت خوشه ای انتخاب شده بودند به صورت در دسترس انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. برای ارزیابی حداکثر اکسیژن مصرفی (Vo2max) از پروتکل ورزشی فزاینده تا سر حد خستگی روی تردمیل و با استفاده از دستگاه تجزیه و تحلیل گازهای تنفسی استفاده شد و توانایی تکرارهای سرعتی(RSA)  نیز بوسیله آزمون میدانی RAST اندازه گیری شد. میزان تجمع لاکتات قبل و بلافاصله بعد از پروتکل RSA نیز اندازه گیری شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش آماری ضریب همبستگی پیرسون در سطح معنی داری P<0.05 استفاده شد. نتایج نشان داد که بینVo2max  با شاخص افت سرعت (p=0.75، r=0.068)، زمان کل فعالیت های سرعتی (p=0.909، r=-0.025) و ضربان قلب ریکاوری (p=0.301، r=-0.225) و همچنین بین تجمع لاکتات با شاخص افت سرعت (p=0.458، r=0.163) رابطه معنی داری وجود ندارد. به طور کلی نتایج این تحقیق بیانگر این مساله است که Vo2max و تجمع لاکتات تنها شاخص ملاک برای پیش بینی توانایی تکرارهای سرعتی در فوتبالیست های جوان نخبه نیست و عوامل دیگری چون خاصیت بافری یون هیدروژن، میزان گلیکوژن عضله، دانسیته مویرگی، حجم و تعداد میتوکندری و آنزیم های اکسیداتیو نیز می توانند در تکرار فعالیت های سرعتی نقش داشته باشند.

هدف از این پژوهش عبارت است از مقایسه تاثیر سه فاصله استراحتی مختلف بر حفظ تکرارهای حرکت پرس سینه در نوبتهای متوالی با بار 60 درصد یک تکرار بیشینه. برای این منظور 17 نفر از دانشجویان ورزشکار دانشگاه گیلان با میانگین سن 21.92±1.89 سال، قد 176.53±4.5 سانتی متر، و وزن 76.98±5.95 کیلوگرم به طور داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. همه آزمودنیها چهار جلسه تمرین پرس سینه را به فاصله 48 ساعت از یکدیگر انجام دادند. در جلسه اول، یک تکرار بیشینه آزمودنیها اندازه گیری شد. از جلسه دوم تا چهارم، آزمودنیها در هر جلسه چهار نوبت حرکت پرس سینه را با 60 درصد یک تکرار بیشینه تا سر حد خستگی اجرا کردند. در هر جلسه، یکی از فاصله های استراحتی 90، 150 و 240 ثانیه بین نوبتها به صورت تصادفی استفاده شد و تعداد تکرارها در نوبتهای مذکور ثبت گردید. برای تجزیه و تحلیل آماری از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیریهای مکرر و آزمون تعقیبی LSD استفاده شد. نتایج نشان داد هر سه فاصله استراحتی مورد استفاده تعداد تکرارها را در نوبتهای متوالی کاهش می دهد و بین توانایی حفظ تکرار بین نوبتهای متوالی تفاوت معناداری وجود دارد (P=0.000). همچنین، توانایی حفظ تکرار با استفاده از فاصله استراحتی 240 ثانیه در مقایسه با فاصله های استراحتی 90 ثانیه ای و 150 ثانیه ای به طور معناداری بیشتر است (P=0.00). در مقایسه با فاصله استراحتی 90 ثانیه، توانایی حفظ تکرار با استفاده از فاصله استراحتی 150 ثانیه بیشتر بود (P=0.00). در گروههای ویژه ای از عضلات، زمان استراحت مورد نیاز بین نوبتها بر اعمال نیرو و قدرت همان عضلات اثر چشمگیری دارد. توانایی حفظ تکرارها در تمرینهایی با شدت متوسط و ثابت به افزایش حجم تمرین و به دنبال آن افزایش استقامت عضلانی می انجامد. بنابراین، با توجه به نتایج پژوهش حاضر می توان توصیه کرد برای افزایش استقامت عضلات درگیر در تمرینات پرس سینه، نوبتهای تمرین با فاصله استراحتی بین 150 ثانیه تا 240 ثانیه انجام شود.

پیش زمینه و هدف: سرطان سینه رایج ترین سرطان در میان زنان و دومین علت شایع مرگ ناشی از سرطان گزارش شده است. در ایران از هر 10 تا 15 زن، احتمال ابتلای یک زن به سرطان سینه وجود دارد. یکی از ژن هایی که با انواع سرطان ها ارتباط دارد، ژن RHOB است که کد کنندهی پروتئینی با عملکرد GTPase است و مطالعات نشان می دهد بیان این ژن در سرطان سینه افزایش می یابد. در انسان پروموتر ژن RHOB دارای یک چندشکلی VNTR است و در موقعیت 820 جفت بازی بالادست جایگاه شروع رونویسی قرار دارد که دارای تکرارهای پشت سر هم 34 جفت بازی است.مواد و روش کار: در این مطالعه از 138 نفر سالم به عنوان گروه شاهد و 136 نفر بیمار مبتلا به سرطان سینه نمونه گیری خون به عمل آمد و پس از استخراج DNA، با تکنیک های PCR و الکتروفورز و درنهایت با آزمون های آماری کای 2 و رگرسیون لجستیک، اطلاعات به دست آمده آنالیز شد.یافته ها: در این مطالعه 10 نوع آلل متفاوت در VNTR پروموتر ژن RHOB یافت شد که شایع ترین آن ها آلل هایی با 9 و 10 تکرار بودند و تعداد افراد بیماری که دارای آلل 9 تکرار بودند به طور معنی داری نسبت به افراد سالم بیشتر بودند.بحث و نتیجه گیری: نتایج نشان داد که آلل 9 تکرار خطر ابتلا به سرطان سینه را به طور معنی داری افزایش می دهد [OR=0.515 (95% CI=0.317-0.836), P=0.007].

در نقد ترجمه، ناقد با دو متن که یکی اصل و دیگری ترجمه آن است سر و کار دارد. در این کار، متن ترجمه با متن اصلی مقابله می شود و محسنات و معایب کار بر اساس اصول و مبانی نظری ترجمه مورد بررسی قرار می گیرد. برخی از ضعف های دستوری و زبان شتاختی ترجمه را می توان بدون مقابله با متن اصلی هم تشخیص داد، اما آنچه معیار تشخیص میزان درستی انتقال معنی به زبان مقصد است متن اصلی است.در نقد ادبی، سنجش سخن از جنبه های مختلف ادبی مطرح است و ناقد می تواند یک متن ادبی را از نظرات مختلف از جمله از نظر سبک ادبی و از نظر اخلاقی، اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، تاریخی، ارزش های فرهنگی و دینی و نیز از دیدگاه مشخصات علمی و فکری صاحب سخن نقد کند.در مقاله حاضر بر این نکته تأکید شده است که در نقد ترجمه و نقد ادبی، دیدگاه شخصی ناقد را نمی توان بدون تأثیر دانست، و لذا باید گفت که اشخاص مختلف می توانند یک متن ادبی و یا ترجمه را با توجه به نظرات شخصی متفاوتی که دارند به صورت های متفاوت نقد کنند.

نظریۀ ادبی بررسی نظام مند ذات ادبیات و شیوه ای برای تحلیل پدیدۀ ادبی است. نظریۀ ادبی با اینکه در سالیان اخیر کاربرد وسیعی در پژوهش های ادبیات فارسی داشته است، اما به نظر می رسد قلمرو معنایی و مصداقی آن به خوبی تثبیت نشده، چراکه در برخی پژوهش های صورت گرفته در حوزۀ ادبیات فارسی، آرای ادبی افراد به اشتباه نظریۀ ادبی خوانده شده است. در مقالۀ پیش رو برای نشان دادن تفاوت میان نظریۀ ادبی با دیدگاه ادبی، پنج ویژگی خاص نظریۀ ادبی اعم از «برآمده از ذهنیتی فلسفی»، «نظام مند و منسجم»، «حاصل تأمل در متن»، «ارائۀ دیدی تازه» و «به کارگیری در نقد» تبیین و تشریح شده است. در ادامه دیدگاه افراطی ای که به صرف تشابه میان برخی آرا در متون کلاسیک فارسی با نظریه های غربی بر وجود و حتی تقدم نظریه هایی در گذشتۀ خود معتقد است نقد و مشخص شده که اساساً کشف این آرا در متون علمی و ادبی گذشتۀ نیز به واسطۀ آشنایی با نظریه های غربی بوده است. درنهایت نتیجۀ به دست آمده بیانگر آن است که به دلیل بی بهرگی آرای ادبی جمع آوری شده توسط پژوهشگران از ویژگی های نظریه، اطلاق اصطلاح «نظریۀ ادبی»  بر آرا و عقاید ادبی آنان درست و دقیق نبوده و بهتر است برای دقیق تر کردن قلمرو دانش ادبیات فارسی درمورد این قبیل آرا و نظریات از اصطلاح «دیدگاه های ادبی» استفاده کرد تا این اصطلاح تعریف و مصادیق خاص و مشخص خود را داشته باشد.